Okaz z Palmiarni w Gliwicach. fot. Dariusz Koryto



Nazwę tej roślinie nadał francuski botanik Augustin Saint-Hilaire w 1822 roku. Jest to dwupienna roślina pochodząca z Ameryki Południowej. Ostrokrzew paragwajski osiąga około 15 m wysokości. W naturze rośnie w specyficznych zbiorowiskach leśnych, zwanych yerbales, w skład których wchodzą również gatunki z rodziny wawrzynkowatych, mirtowatych i marzanowatych. Zbiorowiska te, dziś często wyniszczone w wyniku rabunkowego pozyskiwania yerba mate, występowały w południowej Brazylii, Paragwaju i Północnej Argentynie.


Palmiarnia w Gliwicach. fot. Dariusz Koryto

[Źródło: http://wikipedia.org]

© Lauro Raatz s.a.

Czas kwitnienia ostrokrzewu przypada na okres od października do grudnia. Białe kwiaty skupione są w pęczkach, z których rozwijają się czerwone, czarne lub żółte jagody. Liście są podłużne, o długości do 5 cm, zimozielone. Plony z jednego drzewa są zbierane co trzy lata, podczas których można pozyskać nawet do 65 – 85 funtów suszonych liści. Oprócz ostrokrzewu paragwajskiego na yerba mate zbiera się również liście innych gatunków, np. I. Amara, I. Theezan. Liście rodzimych ostrokrzewów wykorzystywali również północnoamerykańscy Indianie. Tzw. Herbata Appalachów sporządzana była z liści I. cassine, I. Vomitoria i I. caroliniana.

[Żródło: Rejewski M., 1992. Rośliny przyprawowe i używki roślinne. PWRiL, Warszawa, http://wikipedia.org]

Okaz z Palmiarni w Gliwicach. fot. Dariusz Koryto